Wim en Keet in Scandinavië

Als u mij al langer kent en volgt op verschillende gezellige webzijdes, dan weet u waarschijnlijk dat ik al mijn hele leven geobsedeerd ben door koningshuizen. Ik was bijna in therapie gegaan voor deze afwijking (het kost namelijk nogal veel tijd , dat vind ik uiterst inefficiënt… ik moet toch een keer slapen), maar op een gegeven moment heb ik besloten dat ik deze rare interesse maar gewoon moet accepteren. Dus begon ik een rojaltieblog, maar dat bleek uiteindelijk echt dodelijk saai. In rojaltieland gebeurt namelijk steeds hetzelfde. Voor u is het misschien leuk, maar ik denk dan steeds: daar gaan we weer! Ik wil best af en toe wat vertellen over de rojalties (ik ben de beroerdste niet), maar dan moest ik toch echt iets anders verzinnen en dat werd een rojaltiecategorie op dit blog. Ik pik vanaf nu dus de krenten uit de pap en af en toe zal ik u daarmee lastig vallen. Yeuy!

Maar goed, genoeg inleidend gezever en uitleg. Ik ga u iets vertellen over Wim en Keet, die waren namelijk in Zweden en Noorwegen vorige week. Geen idee wat ze daar deden, waarschijnlijk iets met het aanhalen van economische banden en andere gezellige dingen die rojalties nu eenmaal doen. Eigenlijk boeit het me geen bal, daar doe ik verder niet geheimzinnig over. Dit is geen intellectuele hobby, ik wil alleen maar pekskes kijken en u ook, dus daar gaan we!

Dag 1: Rondhangen met Victoria en Daniel en de hele bliksemse bende

Wim en Keet begonnen hun tour in Zweden, waar ze eerst gezellig wat ijshockey speelden, een zeer populaire sport in Zweden. Aangezien ik van pracht en praal houd, schaar ik dit even onder de noemer ‘mij te casual’, maar volgens mij hadden ze er wel schik mee, dus dan vind ik het al snel prima. Als ze maar lol hebben hè, die rojalties.


Embed from Getty Images

Na het ijshockeyavontuur deden Wim en Keet een garderobewissel, want ze hadden afgesproken met kroonprinses Victoria en prins Daniel van Zweden en dan draag je natuurlijk geen normale muts, maar zo’n bontgeval. Na een rondje over het plein, ontmoetten ze binnen in het paleis ook koning Carl Gustaf en koningin Silvia. Die vonden het vast te koud om naar buiten te komen en ik snap dat helemaal.


Embed from Getty Images
Embed from Getty Images

Na een meeting met wat minse van de Zweedse regering vond er een diner plaats op de Britse ambassade is Stockholm. Victoria en Daniel waren er ook weer bij, gezellig! Ik wil u even mijn gedacht geven over de jurk van Keet: ik weet dus niet zo goed wat ik hiermee moet. Ze heeft fraaiere exemplaren, laten we het daar maar op houden.


Embed from Getty Images

Dag 2: Nog wat meer rondhangen met Victoria en Daniel en de hele bliksemse bende

De volgende dag bezochten Wim en Keet verschillende plekken en organisaties, waaronder een museum samen met Victoria en Daniel. Voordat ik dadelijk van schrik nog iets inhoudelijks zeg, stort ik me meteen maar even op een dienstmededeling wat betreft de garderobe: die jas van Keet wil ik best hebben, hoor. Het broekpak van Victoria mag daarentegen in het door mij opgerichte Grote Vreugdevuur van de Rare Pekskes. Dat klinkt misschien weinig aardig, maar het is zoals het is.


Embed from Getty Images

‘s Avonds vond er nog een afsluitende receptie plaats. Keet droeg een gekkig donkerblauw jurkje met wijde mouwen, ik ga er gewoon niet te veel over zeggen. Wat Victoria dacht, begrijp ik al helemaal niet. Ze heeft echt een bijzondere voorliefde voor rare laarsjes. Op zich prima, dat moet ze zelf weten. Maar ik zou daar dan niet zo’n rokje bij dragen. Misschien kunt u daar even een aantekening van maken voor in het dagelijks leven, dan steek ik in de tussentijd even mijn hoofd in de oven. Dat rojaltiewatsjen brengt altijd het slechtste in mij boven.


Embed from Getty Images

Dag 3: Rondhangen met Haakon en Mette-Marit en de hele bliksemse bende

De volgende dag vervolgde het Britse paar hun reis naar Noorwegen. Daar werden ze in een sneeuwstorm begroet door kroonprins Haakon en kroonprinses Mette-Marit van Noorwegen. Nou ja, zo erg was het misschien niet, maar ik doe graag dramatisch over het weer, daar ben ik goed in en je moet in dit leven altijd doen waar je goed in bent. Ook al gaat het om zoiets doms als dramatisch doen over het weer.


Embed from Getty Images

Na deze ontmoeting bij het vliegtuig vond er in het koninklijk paleis in Oslo een meeting plaats met de rest van de familie, helaas heb ik hier geen foto van die ik kan gebruiken. Later bezochten de rojalties het Prinses Ingrid Alexandra-beeldenpark in Oslo. Prinses Ingrid Alexandra, de dochter van Haakon en Mette-Marit was daar zelf ook bij en dat vind ik altijd leuk!


Embed from Getty Images

‘s Avonds was het tijd voor groot diner, het leek nondedomme wel een staatsbanket. Iedereen zag er puik uit, moet ik zeggen. Hieronder daarom een slideshow met een paar foto’s. Op de groepsfoto ziet u naast de vaste Noorse kliek ook prinses Märtha-Louise (de dochter van koning Harald) en prinses Astrid (de zus van de koning). Ja nee, ik heb u al vaker gezegd: rojaltiewatsjen is niet voor domme mensen. U krijgt veel personages voor de kiezen, net als in de boeken van Tolstoj.


Embed from Getty Images

Dag 4: Nog wat meer rondhangen met Haakon en Mette-Marit en de hele bliksemse bende

De laatste dag van Wim en Keets tour begon met een aantal activiteiten samen met Haakon en Mette-Marit, waaronder het bezoek aan een school. Puike jas weer, Keet. Die wil ik ook wel hebben. Doe ‘m maar op de post, samen met die andere. Ik woon in Utrecht aan het knaal en dat is in Nederland, je lakei weet vast wel waar dat is. Dankjewel alvast. Ook even uw speciale aandacht voor de schoenen van Haakon. Wat is dat nou weer?


Embed from Getty Images

In de middag was het tijd voor iets leuks: de rojalties bezochten de Holmenkollenschans, de Olympische skischans van Oslo. Daar spraken ze met schansspringers en hadden ze een meeting met een skiklasje. Haakon en Mette-Marit lijken me trouwens ontzettend gezellig, hè. Heel soms zou ik ze wel in willen ruilen voor die twee van ons. Maar ja, ik denk toch dat het hele rojaltiegebeuren snel saai zou worden zonder Máxima en haar rare kreeftenkettingen en wilde haar. Ja.


Embed from Getty Images

Tot zover dit eerste rojaltieverhaal. Weer dik zes uur van mijn leven die ik nooit meer terugkrijg.
Maar alles voor de kunst, eej.